De gids voor kleine windturbines

Frankrijk zou in 2009 meer dan 650 kleine windturbines hebben. Of u nu een particulier bent of een bedrijf leidt, u overweegt misschien uw eigen elektriciteit te produceren. Met een vermogensbereik van 100 watt tot 30 kilowatt (Ademe-classificatie) is de kleine windturbine een oplossing om te overwegen. Maar het is belangrijk om de juiste vragen te stellen, ze natuurlijk goed te beantwoorden... en in de juiste volgorde!

Inleiding

Het benutten van windenergie is theoretisch eenvoudig, maar in de praktijk complexer. Eole, de god van de winden, heeft namelijk een vervelende gewoonte: hij verandert vaak van stemming en wordt soms boos. Een windturbine moet echter elektriciteit produceren over een breed scala aan windsnelheden en bestand zijn tegen sterke windstoten. Bovendien bepalen de levensduur en betrouwbaarheid het rendement op de investering. De keuze van de apparatuur is daarom bijzonder belangrijk. Hoewel het mogelijk is om zelf een installatie met laag vermogen aan te schaffen en te monteren, vereist de implementatie van een windgenerator van meer dan 5 kW de tussenkomst van professionals. De installateur zal de behoeften en de wind bestuderen, de beste oplossing bepalen op basis van het budget en de rentabiliteit van het project, en zorgen voor de administratieve procedures, die soms moeizaam zijn.
Deze gids heeft tot doel u te helpen uw project te verfijnen en u de sleutels te geven om 'op gelijke voet' met de professionals in de sector te communiceren.

Geschiktheid van de locatie

Voordat u begint, is het belangrijk om de haalbaarheid van het project en de beperkingen ervan op twee aspecten te controleren:

• Is de bron voldoende? Met andere woorden: waait de wind vaak genoeg en sterk genoeg?
• Wat mag ik installeren op de geplande locatie?

De windstudie

De aanwezigheid van een oude windmolen in de buurt van het terrein lijkt een goed voorteken... Beter nog, als er al windturbines in hetzelfde gebied zijn opgericht, is er zeker potentieel. In werkelijkheid is dat niet zo zeker!
Ademe biedt op zijn website een kaart van Frankrijk met windbronnen. De regionale kantoren van het agentschap bieden zelfs meer gedetailleerde lokale kaarten (zie voorbeeld in Pays de Loire). Nuttig, maar onvoldoende om een
beslissing te nemen, vooral omdat de metingen worden uitgevoerd op een hoogte van 50 tot 60 meter.

Resultaat: om uw project te verzekeren, is het beter om een windstudie te laten uitvoeren.

De departementale agentschappen van Météo France verkopen 'windrozen' waarmee de richting en gemiddelde intensiteit van de wind over een bepaalde periode, variërend van een week tot meerdere jaren, voor een specifieke weerstation kunnen worden weergegeven. Voor 38 € exclusief btw (tarief 2009) beschikt men zo over essentiële gegevens, maar nog steeds onvoldoende. Tenzij u op enkele meters van het station woont, biedt het beoogde terrein niet noodzakelijk dezelfde wind, omdat het wordt beïnvloed door het reliëf, de vegetatie en de omliggende gebouwen. Het is daarom noodzakelijk om een in-situ meting uit te voeren over een zo lang mogelijke periode, en idealiter op verschillende hoogtes. Deze windmeting wordt uitgevoerd met een anemometer en een windvaan die op een mast zijn geplaatst en verbonden zijn met een elektronische recorder (de 'logger'). De windroos van elke meethoogte wordt vervolgens vergeleken met die van het weerstation voor dezelfde periode. Hieruit wordt een 'correlatiecoëfficiënt' tussen het station en het betreffende terrein afgeleid. De toepassing van deze coëfficiënt op een windroos van Météo France over meerdere jaren geeft een goede indicatie van het windpotentieel.
Het uitvoeren van een windstudie voorafgaand aan de installatie van kleine windturbines kost, afhankelijk van de complexiteit, duur en nauwkeurigheid, tussen 600 € exclusief btw (1 maand op 12 meter, basisstudie) en 5000 € exclusief btw (3 maanden op 30 meter, diepgaande studie). Een bedrag dat soms door de installateur wordt terugbetaald in geval van bestelling. De huur van een registrerende anemometer kost tussen 500 en 1000 € / maand.

Regelgevende elementen

De administratieve procedures kunnen ingewikkeld en vooral langdurig zijn. Het is ideaal om deze taak aan de installateur over te laten.

De bouwvergunning

Het belang van het meten van het windpotentieel op verschillende hoogtes krijgt volledig betekenis vanuit een regelgevend perspectief. Er is namelijk officieel geen formaliteit vereist voor het oprichten van een windturbine van minder dan twaalf meter (exclusief bladen). Meer specifiek, 'zijn vrijgesteld van elke formaliteit onder dit wetboek, vanwege hun aard of zeer geringe omvang, behalve wanneer ze zijn geplaatst in een beschermd gebied waarvan de perimeter is afgebakend of in een beschermd gebied: windturbines waarvan de hoogte van de mast en de gondel boven de grond minder dan twaalf meter is' Artikel R421-2 van de Stedenbouwkundige Code.

In de praktijk vragen de meeste gemeenten een voorafgaande verklaring van de werkzaamheden voor windturbines van minder dan twaalf meter. Als het terrein zich in de buurt van een beschermd gebied bevindt, biedt de raadpleging van het beperkingenplan, een bijlage bij het Bestemmingsplan (POS) of het Lokale Ruimtelijke Ordeningsplan (PLU), inzicht in de beschermde perimeter. Een gemeente kan overigens de installatie van windturbines verbieden, zelfs buiten een beschermd gebied, door dit duidelijk aan te geven in haar PLU of POS. Te controleren bij het gemeentehuis... Het is natuurlijk niet de bedoeling om een windturbine aan de kust te plaatsen (strook van 100 meter, Kustwet).

Bovendien kan de gemeente zich verzetten tegen een windmolenproject als zij van mening is dat de buren van de kandidaat-energieproducent te veel overlast zouden ondervinden. Het is dus beter om goed met je buren op te schieten voordat je aan zo'n project begint... of met de burgemeester!

En natuurlijk een maand wachten na de bouwaanvraag voordat je begint. Voor windmolens van meer dan twaalf meter is een bouwvergunning verplicht (evenals een milieueffectrapportage, als deze minder dan vijftig meter hoog is, wat meestal het geval is bij kleine windmolens)

In gemeenten zonder bestemmingsplan (dus nog onder het regime van de oude bestemmingsplannen), wordt de bouwvergunning ingediend bij de prefect. In gemeenten met een bestemmingsplan, of wanneer de windmolen bedoeld is voor zelfconsumptie, wordt de bouwvergunning verleend door de burgemeester. De beoordeling van de bouwvergunning zou twee maanden moeten duren. In werkelijkheid moet men meestal bijna tien maanden wachten om het kostbare document te verkrijgen.

De vergunning om stroom te produceren
Kleine windmolens moeten worden aangemeld bij de directie energie (DGEC) van het ministerie van Ecologie. Deze procedure kan online worden uitgevoerd op de AMPERE-website.

De vergunning om de windmolen op het net aan te sluiten
Dit geldt niet voor installaties op een "geïsoleerde locatie", dat wil zeggen niet aangesloten op het net. Zodra het gebouw dat van stroom wordt voorzien echter op het net is aangesloten, zelfs als de volledige productie voor zelfconsumptie is, is een aansluitingsaanvraag noodzakelijk. De aanvraag wordt ingediend bij Enedis (voorheen ERDF), meer specifiek bij de ARD-dienst van de betreffende regio.

De vergunning om uw stroom te verkopen
Om uw overtollige elektriciteit aan een exploitant (EDF, Poweo, Direct Energie...) te kunnen verkopen, zijn andere stappen noodzakelijk.

• Als de installatie zich binnen een ZDE (Zone de Développement de l'Eolien) bevindt, profiteert de producent van het "aankooptarief". Dit betekent dat de volledige elektriciteit die hij produceert wordt gesubsidieerd, met andere woorden gekocht door EDF tegen een tarief dat hoger is dan zijn eigen verkoopprijs. Op 1 september 2009 was dit aankooptarief 8,2 c€/kWh. Het is degressief afhankelijk van de ouderdom van de installatie en de productiviteit ervan. De windenergieproductie zal ten minste tot 2012 worden gesubsidieerd voor projecten, en voor een maximale duur van vijftien jaar.

Om in aanmerking te komen voor het aankooptarief, is het niet voldoende dat de windmolen zich in een ZDE bevindt. Allereerst moet een "certificaat dat recht geeft op de aankoopverplichting" (CODEA) worden aangevraagd bij de lokale DRIRE (Direction Régionale de l'Industrie, de la Recherche et de l'Environnement). Vervolgens moet een aanvraag voor een aankoopcontract worden ingediend bij EDF of een andere exploitant indien van toepassing.

• Als de installatie zich niet in een ZDE bevindt, is het mogelijk om het overschot of de volledige productie onderling te verkopen aan een door RTE (beheerder van het elektriciteitstransportnetwerk) erkende elektriciteitsleverancier, genaamd "balansverantwoordelijke". Verschillende exploitanten bieden deze dienst al aan, waaronder Poweo, Direct Energie of Enercoop (volledige lijst op de RTE-website).

De terugkoopprijs die door deze bedrijven wordt aangeboden, ligt tussen 4 cent en 8 cent per kWh exclusief btw (meestal geïndexeerd op de Europese elektriciteitsbeurs PowerNext). Interessant voor een bedrijf dat de btw op zijn elektriciteitsaankopen terugkrijgt. Veel minder voor een particulier, die per definitie inclusief btw betaalt maar exclusief btw verkoopt...

Het verbod om lawaai te maken
Blijft de kwestie van het geluid. De Code de la Santé Publique voorziet geen minimale afstand die moet worden gerespecteerd. Het bepaalt echter dat de extra geluidsblootstelling (geluidsemergentie) van de omliggende woningen niet meer dan drie decibel 's nachts en vijf decibel overdag mag bedragen (metingen genomen buiten).

De bouwaanvraag in de praktijk

(uittreksel uit het ontvangstbewijs van een voorafgaande verklaring)

U heeft een voorafgaande verklaring voor werkzaamheden of aanpassingen ingediend die niet onderworpen zijn aan een vergunning. De behandeltijd van uw dossier is één maand en als u binnen deze termijn geen bericht van de administratie ontvangt, krijgt u een besluit van geen bezwaar tegen deze werkzaamheden of aanpassingen.
Echter, binnen de maand na de indiening van uw dossier kan de administratie u schrijven:

• ofwel om u te informeren dat een andere termijn van toepassing is, wanneer de bouwcode dit heeft voorzien om de nodige consultaties mogelijk te maken (als uw project de consultatie van andere diensten vereist...);
• ofwel om u te laten weten dat er een of meer stukken in uw dossier ontbreken;

• Als u een dergelijke brief ontvangt vóór het einde van de maand na de indiening van uw verklaring, zal deze het huidige ontvangstbewijs vervangen.
• Als u niets heeft ontvangen aan het einde van de maand na de indiening van uw verklaring, kunt u beginnen met de werkzaamheden nadat u:

• op het terrein dit ontvangstbewijs heeft opgehangen waarop de gemeente haar stempel heeft gezet om de datum van indiening te bevestigen;
• gedurende de gehele duur van de bouw op het terrein een bord heeft geplaatst dat zichtbaar is vanaf de openbare weg en het project beschrijft. U vindt het model van het bord bij de gemeente, op de overheidswebsite voor ruimtelijke ordening, evenals in de meeste bouwmarkten.

Let op: de beslissing van geen bezwaar is alleen definitief bij afwezigheid van beroep. Binnen twee maanden na de plaatsing op het terrein kan de rechtmatigheid ervan door een derde bij de bestuursrechtbank worden aangevochten. In dat geval is de indiener van het beroep verplicht u uiterlijk vijftien dagen na het indienen van het beroep te informeren.

Bepaal uw behoeften

Sommigen dromen ervan om uit te dagen door zich af te melden bij EDF. De meest ecologische mensen geven niets om de rentabiliteit. Anderen mikken op een snelle terugverdientijd, zelfs als dat betekent dat ze er veel geld in moeten steken. De meest redelijke mensen willen hun rekening verlichten. De meest ambitieuze willen deze tot nul reduceren dankzij hun overtollige productie. Ondernemers waarderen de positieve communicatie die de zichtbare aanwezigheid van een windturbine in hun fabriek met zich meebrengt... Helaas blijft de gelijktijdige realisatie van al deze doelen in de huidige stand van zaken onmogelijk. Een keuze is noodzakelijk.

Pompende windenergie

Er zijn nog steeds volledig mechanische meerbladige windturbines op de markt die zijn aangesloten op een waterpomp. Ze maken het mogelijk om een put te exploiteren die te ver van een stroombron ligt om te worden uitgerust met een elektrische pomp. Zeer robuust, de krachtigste zuigen tussen de 500 en 1500 liter/uur en hebben een levensduur van 50 jaar.

Technische elementen die de keuze beïnvloeden

Algemene elementen over de prestaties

Over het algemeen ligt het windbereik dat een windturbine kan laten draaien tussen 15 km/u en minder dan 100 km/u. Daarboven activeert een veiligheidssysteem de stop van de rotor om veiligheidsredenen. Voor dezelfde locatie worden betere prestaties gegenereerd door de windturbine zo hoog mogelijk te plaatsen. Door de gondel op
25 meter hoogte te plaatsen in plaats van 12 meter, zal de extra hoeveelheid wind bijna altijd de installatie van een langere mast terugbetalen. Je moet echter wel bereid zijn om een bouwvergunning aan te vragen.

Volgens RTE was in 2007 de maandelijkse productiviteit van windinstallaties variabel, van 10% tot 35% (energie die daadwerkelijk werd geproduceerd in verhouding tot de theoretisch maximaal produceerbare energie), met een gemiddelde waarde over het jaar van 24%. Daarom moet men voor kleine windenergie over het algemeen niet hopen op een jaarlijkse productieduur van meer dan 2000 uur. Een andere berekening: een windturbine van één kW zal elke maand tussen 70 en 255 kWh produceren en zijn jaarlijkse productie zal maximaal 2000 kWh bedragen.

Op dit punt is het noodzakelijk om het begrip vermogen voor een windturbine nauwkeuriger te definiëren. Het cijfer dat doorgaans door de fabrikant wordt aangegeven, is het nominale vermogen, dat wil zeggen het vermogen waarbij het rendement het hoogst is (ontvangen energie / teruggewonnen energie). In feite hangt het werkelijk geleverde vermogen van de windturbine af van de windsnelheid.
Het maximale vermogen wordt piekvermogen genoemd. Een windturbine van 2 kW nominaal vermogen kan zo maximaal 3 kW produceren gedurende een redelijke tijd.

Let er dus goed op dat het aangegeven vermogen het nominale vermogen is, en niet het piekvermogen. Bovendien is een veelgemaakte fout om een model te kiezen op basis van zijn prestaties bij lage snelheid in de hoop zo vaker te produceren. Helaas genereren winden onder 3 m/s (10,8 km/u) zeer weinig energie. De prestaties tussen 5 en 15 m/s zijn zeer onderscheidend. Voor de "wiskundigen": in zijn opgaande fase neemt het vermogen toe met de derde macht van de RTE-bron windsnelheid...

Verticaal of horizontaal?

Bijna alle windturbines bestaan uit een propeller die draait op een horizontale as. De eerste modellen van verticale-as windturbines verschenen in de jaren dertig en kwamen niet van de grond vanwege hun lage rendementen en beperkende technische eisen – de originele Darrieus-modellen moesten bijvoorbeeld worden gestart om te beginnen. Sinds enkele jaren verschijnen er nieuwe modellen (en veel projecten) van kleine verticale-as windturbines die de zwaktes van hun voorgangers zouden moeten oplossen.

Een overvloedig aanbod

Het is dus mogelijk om een verticale-as windturbine te installeren als de locatie bijzonder turbulente winden biedt: stedelijke omgeving, onmogelijkheid om een mast te installeren, installatie op een gebouw. Voor andere gevallen zal een klassiek model dat hoog genoeg is geplaatst de beste prestaties en een snellere terugverdientijd bieden.

De verschillende soorten steunen

Geguyde masten hebben het voordeel dat ze het minst duur zijn, maar het nadeel dat ze veel ruimte innemen (ongeveer 12 m2 voor een windturbine van 2 kW). Zelfdragende buismasten zijn niet alleen veel duurzamer, maar kunnen ook veel zwaardere en dus krachtigere turbines dragen. Ze worden ook gewaardeerd om hun esthetiek die lijkt op die van grote windturbines.

De bladen

Kleine windturbines draaien snel. De lineaire snelheid aan het uiteinde van een drievleugelige windturbine bereikt 250 km/u (dat is 250 tot 400 omwentelingen per minuut afhankelijk van de lengte van de bladen). De mechanische spanningen die gepaard gaan met deze snelheden worden nu goed beheerst door de meeste fabrikanten.

Vier materialen worden gebruikt:

• massief hout en gelamineerd hout: voornamelijk gereserveerd voor zelfbouwers.
• aluminium: praktisch niet meer gebruikt, omdat het slecht bestand is tegen mechanische vermoeidheid en uiteindelijk breekt
• composietmaterialen: gebruikt door alle serieuze fabrikanten.

Wat betreft de grootte: hoe langer een blad, hoe krachtiger het is, maar hoe hoger de snelheid aan het uiteinde van het blad, en dus hoe luider het is.

Wat betreft het aantal: hoe meer bladen, hoe sneller de windturbine start bij een zwakke wind, maar hoe minder krachtig... terwijl het duurder is. Er moet dus een compromis worden gevonden tussen de lengte en het aantal bladen om de gewenste prestaties te bereiken. De keuze zal dus liggen tussen één (technisch mogelijk, maar zeldzaam) en acht bladen, afhankelijk van de windstudie en de behoeften van het project. Verschillende bedrijven en onderzoeksinstituten werken aan nieuwe bladvormen. WhalePower heeft bijvoorbeeld een project gelanceerd dat de bijzondere vorm van walvisvinnen nabootst. Le Comptoir Eolien biedt al windturbines met drie conische bladen aan.

De bladen van kleine windturbines zijn over het algemeen met "vaste spoed", wat betekent dat de invalshoek van het blad ten opzichte van het rotorvlak constant is. Een systeem met "variabele spoed" is veel efficiënter, omdat het zich enigszins gedraagt als een versnellingsbak, maar het is ook veel duurder. Een variabele spoed maakt het bovendien mogelijk om de rotor in de vlaggenstand te zetten om de windturbine te beschermen tegen sterke wind (de bladen worden zo gericht dat hun draagkracht nul is, terwijl de rotor naar de wind gericht blijft).

Oriëntatie

Het is overbodig te zeggen dat een windturbine efficiënter is wanneer deze goed naar de wind is gericht.
Drie technische oplossingen maken oriëntatie mogelijk:

• Vrij systeem met rotor onder de wind: De wind ontmoet eerst de gondel, die als roer fungeert, en slaat vervolgens de bladen. Dit is het eenvoudigste systeem, maar het genereert onmiddellijke turbulentie die schadelijk is voor de prestaties.

• Vrij systeem met rotor naar de wind: Dit is het meest voorkomende systeem voor kleine vermogens. Een roer geplaatst achter de gondel plaatst de rotor loodrecht op de wind, zoals een windvaan. Vrije systemen (onder of naar de wind) zijn goedkoper, maar vereisen de installatie van een demper om te voorkomen dat de windturbine op hol slaat bij turbulente wind.

• Gemotoriseerde oriëntatie: Een windvaan en een anemometer sturen de oriëntatie van de rotor via een elektromotor. Dit systeem maakt het mogelijk om de oriëntatie van de rotor alleen te veranderen als de wind langdurig is gedraaid. Zo optimaliseert men de productiviteit. Het maakt ook bescherming van de windturbine mogelijk bij sterke wind. Dit type systeem is voorbehouden aan de krachtigste windturbines van de kleine windenergie (vanaf 10kW).

Windturbines met een verticale as zijn van nature omnidirectioneel en hebben geen oriëntatiesysteem nodig.

Weerstand tegen sterke wind en regulatie

Sommige windturbines kunnen winden van bijna 200 km/u weerstaan. De meeste bereiken echter niet zulke hoge zogenaamde "overlevingssnelheden". Ze zijn daarom uitgerust met systemen die de rotor aan de kracht van de wind onttrekken. Windturbines met gemotoriseerde oriëntatie plaatsen de rotor parallel aan de wind om deze te beschermen of gebruiken een rem. Degenen met variabele
bladhoek zetten zich in de vlaggenstand. De minst geavanceerde gebruiken ofwel een mechanisch ontwijkingssysteem (de rotor draait op een as door een veer aan te trekken om zich parallel aan de wind te plaatsen)
of een automatisch mechanisch remsysteem. Windturbines met een verticale as profiteren door hun constructie van de "dynamische stall" van de bladen, ze hebben geen systeem nodig om sterke wind te ontwijken.

Generator en overbrenging

De generator heeft als taak de omzetting van de rotatiebeweging van de as in elektriciteit. Voor het vermogensbereik van de kleine windenergie betreft het meestal een synchrone generator met permanente magneet. De intensiteit en frequentie van de stroom geproduceerd door de generator variëren afhankelijk van de rotatiesnelheid van de rotor. De elektriciteit aan de uitgang moet daarom worden gereguleerd om bruikbaar te zijn. Deze regulatie wordt uitgevoerd door een omvormer. Rotors waarvan de rotatiesnelheid te laag is om direct een klassieke generator aan te drijven, worden vergezeld van een overbrenging, een soort versnellingsbak. Dit element is meestal de zwakke schakel van de installatie, omdat het aan hoge en constante mechanische belastingen onderhevig is.

Batterijen

Praktisch onmisbaar voor geïsoleerde locaties, maken batterijen de rentabiliteit
van de installatie aanzienlijk ingewikkelder. Het criterium voor de keuze ligt in de energieopslagcapaciteit van de batterij. Strikt genomen wordt deze capaciteit gemeten in ampère-uur, maar het is vaak gemakkelijker om deze uit te drukken
in de vorm van vermogen geproduceerd in een uur door de windturbine, dus in kWh. Een batterij die 1000 Wh (dus 1 kWh) kan opslaan, kan zo het equivalent van een uur wind bij nominale snelheid voor een windturbine van 1 kW behouden. Reken op 150 € exclusief btw per kWh voor loodaccu's, het dubbele
voor NiCad. Hun levensduur schommelt tussen de 10 en 15 jaar voor de loodmodellen en 20 tot 25 jaar voor de modernere.

Een beetje natuurkunde Vergeet niet dat P=UI!
Om de opslagmogelijkheid van een batterij in kWh te bepalen, vermenigvuldigt men de spanning (12v-24v….) met de capaciteit in ampère-uur (bijvoorbeeld 100 ah). Zo kan een batterij van 24 V met een nominale capaciteit van 150 ah 150 x 24 = 3600 Wh = 3,6 kWh = 3u36' productie van een windturbine van 1 kW opslaan.

Onderhoud

Sommige modellen met een laag vermogen worden gepresenteerd als potentieel onderhoudsvrij. Echter, ongeacht het vermogen, is jaarlijks onderhoud essentieel om de levensduur van de windturbine te optimaliseren. Preventief onderhoud is meestal jaarlijks. Vervanging van oliën, smering, controle van bevestigingen… Reken op tussen de 200 en 1000 € exclusief btw afhankelijk van het vermogen en een dag onderbreking. De operatie vereist twee tot drie personen.

Wat betreft curatief onderhoud, moet men weten dat na tien jaar problemen met materiaalmoeheid en slijtage optreden, vooral in gebieden waar de wind het meest turbulent is. De eigenaar zal worden geconfronteerd met vervangings- of reparatiewerkzaamheden aan de bladen, vervanging of revisie van de generator, de overbrenging. Bliksem is ook een veelvoorkomende oorzaak van elektrische storingen.

Windturbines hebben meestal twee jaar garantie, soms drie. Wat betreft de batterijen, de garantie overschrijdt zelden een jaar.

Prijsklassen

Een kleine windturbine kost over het algemeen met installatie tussen de 3.000 en 90.000 € exclusief btw, afhankelijk van het vermogen. De prijs per geïnstalleerde kW daalt snel met het totale vermogen van het apparaat. Als de financiën het toelaten, is het dus gemakkelijker om een windturbine te laten renderen die de hoogst mogelijke prestaties levert voor de beschikbare windomstandigheden en het terrein.

Woordenlijst

• Anemometer: Apparaat voor het meten van de windsnelheid.

• Horizontale-as windturbine: Windturbine waarvan de rotoras horizontaal is. Het vlak van de rotorbladen is dus verticaal. Dit is de vorm die wordt gekozen voor grote windturbines en de meest voorkomende in kleine windturbines.

• Verticale-as windturbine: Windturbine waarvan de rotoras verticaal is. Het vlak van de rotorbladen is dus horizontaal. Dit type windturbine is momenteel het onderwerp van veel onderzoek.

• Darrieus-type windturbine: Verticale windturbine ontworpen in 1931 door de Franse ingenieur Georges Darrieus (24 september 1888 - 15 juli 1979). Ze werd tot 1997 gebouwd door FloWind.

• Savonius-type windturbine: Verticale windturbine bestaande uit twee of meer scheppen (halve bol of halve cilinder).

• Generator (aerogenerator): Alternator of dynamo waarvan de rol is om de rotatie van de rotoras om te zetten in elektriciteit.

• Omvormer / Gelijkrichter: Systeem voor de regulering van de onregelmatige stroom geproduceerd door een windturbine om het geschikt te maken voor huishoudelijk gebruik of voor injectie in het netwerk.

• Kleine windturbine: Installatie van windturbines die elektriciteit produceren met een nominaal vermogen tussen 1 en 30 kilowatt. Onder 1 kW spreekt men van micro-windturbine.

• Nominaal vermogen van een kleine windturbine: Vermogen waarvoor het rendement het hoogst is (ontvangen energie / teruggewonnen energie). Het nominale vermogen van een windturbine wordt dus gegeven voor een bepaald windsnelheidsbereik.

• Aansluiting op het elektriciteitsnet: Aangezien de windturbine afhankelijk is van de wind, is een aansluiting op het elektriciteitsnet noodzakelijk. Het maakt ook de verkoop van de gehele of een deel van de elektriciteitsproductie van de windturbine mogelijk. Voor kleine windturbines en tot 36 kW wordt de aansluiting uitgevoerd op het laagspanningsnet beheerd door Enedis (voorheen ERDF) (Electricité Réseau Distribution France).

• Vermogensvariatie van een kleine windturbine: Het vermogen van een windturbine hangt af van de windsnelheid en varieert met de derde macht ervan. Bijvoorbeeld, een windturbine die 2 kW produceert bij 4 m/s, zal 8 kW produceren bij 8 m/s.

• ZDE (Zones de Développement de l'Eolien): Locaties van variabele grootte waar elke geïnstalleerde windturbine profiteert van een exploitatiepremie in de vorm van een voorkeurtarief voor de aankoop van de productie door EDF.